Zending

Ons adoptiekind

Iedere maandag wordt er zendingsgeld opgehaald voor ons adoptiekind van de Stichting Woord en Daad.                                                                                                    

Het meisje wat we financieel steunen heet Sony. Sony is 7 jaar oud en woont in India.

We maken zo met elkaar een verschil in het leven van een kind . Kinderen krijgen op deze manier de kans een zelfstandig bestaan op te bouwen.


 Het geld wordt gebruikt voor:

 

 

 

 

 Opbrengst spaarpotjes onderbouw


We hebben met de onderbouw een mooi bedrag van € 300,00 ingezameld voor Anneke en Mambu in Liberia. De kinderen van de onderbouw kennen Anneke en Mambu nog wel van hun bezoek afgelopen voorjaar aan onze school. Ze hebben toen van alles verteld over hoe ze wonen in Liberia en hoe blij de kinderen daar met onze puzzles en andere spullen waren. Het bedrag van de spaarpotjes zal gebruikt  worden om de container met schoolmeubilair die klaar staat naar Liberia te vervoeren. In de container zitten ons oude tafels en stoelen en nog veel meer spullen. Fijn dat we zo mee mogen helpen!

 

 

 

Bericht uit Liberia

 

Hieronder een brief van Anneke en Mambu met het laatste nieuws uit Liberia.

 

Monrovia, January 9, 2010


Hallo beste vrienden en vriendinnen uit Papendrecht.

Allereerst een heel goed 2010 toegewenst. De scholen zijn in Nederland alweer een week open. Hier in Liberia hebben de kinderen nog een week vakantie en gaan pas op 18 Januari weer naar school.
Wat was dat een verrassing, post van jullie!!! En niet 1 kaart maar wel een paar verschillende prachtige kaarten. Die zijn met grote zorg uitgekozen dat konden we wel zien. Miram Oving , een vriendin die bij ons een aantal weken kwam logeren had een hele grote stapel  post bij zich. Hoewel we hier in Liberia wel een postkantoor hebben kennen we geen postbode die de post komt rondbezorgen. Niemand heeft een brievenbus omdat er geen post wordt bezorgd. Je kan op het hoofdpostkantoor wel een postvakje huren. Ook kennen we hier geen systeem van straatnamen en nummers. Bijvoorbeeld onze straat heeft geen naam , wij wonen vlak bij de Congo town backroad dat is ons adres. We wonen aan de weg naar de begraafplaats in het huis met de grijze tuinpoort. Kranten kan je alleen op straat kopen waar jongens ze proberen te verkopen. Folders kennen we hier ook niet en ook geen reclame folders van een slager, supermarket enz. We hebben hier ook geen gratis kranten zoals het Papendrechts nieuwsblad of de metro. Zulke mooie kerstkaarten kan je in heel Liberia niet kopen . We hadden al onze kaarten opgehangen aan onze muren op ons voorterras. Alle buren die bij ons op bezoek kwamen keken hun ogen uit… Onze bewaker vroeg of dat we deze kaarten allemaal per email hadden ontvangen. Wel dat weten jullie zelfs nog wel dat dat helemaal niet kan. We hebben Victor de bewaker eerst maar eens goed uitgelegd wat nu email was. Victor gaat naar school maar was pas 14 jaar oud toen hij voor het eerst naar een soort kleuterschool ging. Nu zit hij in grade 10 en moet nog 2.5 jaar naar school om zijn highschool af te maken. We hebben ook nog een andere bewaker en een hond. Soms valt Victor s’ nachts in slaap en hoort Mambu hem vanuit onze slaapkamer buiten heel hard snurken.Omdat we geen stroom hebben is het s’ nachts heel donker in onze buurt alleen enkele rijke buren hebben een generator waardoor hun buitenlampen branden. Elke avond is het hier rond  7 uur donker en komt de zon op rond half 7 in de morgen. Bij jullie is het al een aantal weken erg koud met sneeuw. Als kind reden we altijd sleetje van de dijk waar nu foto Schievink is op het winkelcentrum. Hebben jullie al een grote sneeuwpop gemaakt? Hier in Liberia is het nu zomer.We kennen in Liberia slechts 2 seizoenen,regentijd en “droge tijd”. Elke dag is het hier rond de 30 graden of warmer. Doordat het hier nooit zo erg koud is als in Nederland kent men hier ook geen central verwarming of open haard. Onze ramen staan altijd open. We hebben luxiflex ramen, kleine stukjes glas die open en dicht kunnen.We hebben ook gaas voor de ramen omdat we hier muskieten vliegen hebben die als ze je steken erg ziek kunnen maken. Jullie hebben al een tijdje niets van ons gehoord. Zelf ben ik erg ziek geweest maar nu begin ik langzaam weer wat op te knappen.
Mambu is verschillende keren in Jo village geweest. Daar zijn ze druk bezig met de school. De muren zin opgetrokken van hout en modder en ook het dak is klaar. Nu zijn ze bezig met de vloeren, ramen en deuren. De vloeren worden eerst waterpas gemaakt en daarna komt er een laag cement op. De weg naar Jo village is zo slecht dat het heel veel moeite kost om zand te vervoeren. Mambu is samen met enkele mensen van het dorp naar de rivier geweest. Daar halen ze het zand vandaan. Met een pick up brengen ze het naar het dorp, maar o wat een probleem. De pick up kreeg een probleem en strandde midden in de bush. De chauffeur liep 2 uur door het donkere bos naar de hoofdweg. Met een taxi reed hij mee om in Monrovia te komen en zo een onderdeel van zijn auto te kunnen kopen. Weer in een taxi terug en 2 uur lopen terug naar zijn pick up. Een taxi is in Liberia het openbaar vervoer .4 mensen zitten op de achterbank en sinds ruim een jaar mag er maar 1 persoon op de voorstoel. Vroeger zat je met 2 personen op de voorstoel soms hangend met 1 bil op de versnellings bak. We kennen in Liberia ook geen ANWB en de mobiele telefoon werkt niet overal in de bush.
Hebben jullie op school ook een kerstviering gehad? We hebben hier in Monrovia op 3 verschillende lokaties kerst gevierd met vele honderden kinderen. Ezechiël vertelde het kerstverhaal uitgebeeld met behulp van een flanelbord. Daarna konden de kinderen een kerststal kleuren met verschillende figuurtjes en tenslotte deze in elkaar zetten. Op het einde van de middag genoot iedereen nog van een ijsje. Op 2 lokaties speelde de kinderen mee in een kerstdrama Jozef, Maria, Zacheria, de herders en wijzen uit het oosten.
Met de kerst gaan bijna alle mensen die dicht bij de zee wonen naar het stand. Ze nemen eten mee en relaxen slechts enkele mensen gaan zwemmen omdat bijna niemand kan zwemmen en bovendien is men bang van de zee.
Op 28 December  tot 30 December hadden we een kinder bijbel vakantie club. Honderden kinderen kwamen lopend naar Jo village. De meeste kinderen hadden nog nooit van de Here Jezus gehoord ze kennen alleen maar Mohamed. Naast de Bijbel verhalen ,nieuwe liedjes aanleren , de ark van Noach maken was er ook volop tijd voor sportactiviteiten. Zaklopen ,estafette met knikker op een lepel ect.
Ook veel oudere mensen uit de omliggende dorpen kwamen naar het programma toe. Elke dag werd er voorbijna 500 mensen gekookt terwijl we eigenlijk maar op 300 kinderen hadden gerekend. Jullie kennen vast wel het liedje My God is so big so strong and so mighty…… Iedereen kende het na een paar dagen en op de laatste dag kreeg iedereen een t’ shirt met aan de voorkant Jo village children vaction Bible club en op de achterkant de tekst van het liedje.
Natuurlijk waren ook alle studenten van de Jo village school aanwezig bij het kamp. Ze hadden allemaal hard mee geholpen om alles klaar te krijgen in het dorp voor de club. Sinds November hebben de kinderen ook een P.E. t’ shirt. Hier in Liberia dragen de kinderen normaal een uniform en met gymnastiek een P.E. t’ shirt met het embleem van de school erop. We hebben hier geen gymnastieklokalen vaak spelen de kinderen voetbal, hardrennen en nu ook touwtje springen , knikkeren en spelen ze met de fleurige plastic ballen die ze allemaal van jullie school gekregen hebben.
Iedereen kan nu ook eenvoudige puzzels maken en de puzzel met het oude omaatje en haar poes is de favoriet. Dankzij de idees die tijdens de bezoeken aan jullie school hebben opgedaan zijn we nu zelf lesmateriaal aan het maken. Kleuren, maten, vormen en nummers. Ook zijn we bezig met de cijfers 1 -100 te schrijven op kleine stukjes papier en op te hangen aan een lange draad die bevestigd zal worden aan het plafond in de nieuwe school. De juf van Lobke had het zelfde gedaan bij jullie op school.
Iedereen in Jo village is zo blij met de hulp en de vriendschap van een school in het verre Nederland.
In Liberia komen veel organisaties mensen helpen maar de Liberianen doen vaak zelf helemaal niets. De bewoners van Jo village zijn na een aantal jaren er achter gekomen dat als ze zelf eerst met iets kleins beginnen er mensen uit het verre Nederland hen proberen te helpen … Zo is de kleine dorpsschool nu uitgebreid tot 5 lokalen en hebben 3 boeren die highschool hebben afgemaakt zich vrijwillig gemeld om als part time leraar de kinderen les te geven in het leren van letters, getallen en het leren lezen en schrijven. Dankzij de financiële hulp van mensen in Nederland konden we een set schoolboeken kopen voor kleuterschool en grade 1.
O, ja een hulporganisatie die ook altijd aktie schoenendoos organiseert heeft 2 grote dozen met boeken gegeven aan de Jo village school. Kunnen jullie zich voor stellen een bibliotheek in een school midden in de bush?
Dit is een hele lange brief geworden , De volgende keer hoop ik iets te schrijven over de kinderen in Jo village die naar school gaan. Wat de kinderen eten en wat voor werk ze doen na schooltijd.
Mirjam is gisteren naar Nederland vertrokken en ze heeft beloofd om een power point presentatie te maken over Jo village.
Iedereen praat over het kamp in Jo village. Mambu gaat een onderzoek doen naar waterputten en latrines in Jo village en omliggende dorpen. Schoon drinkwater is een groot probleem.
Ook hebben we plannen om een schooltuin te beginnen waar de kinderen zelfs iets kunnen verbouwen en in de toekomst iets met dieren zoals kippen, geiten en konijnen.
Bovendien zijn we aan het kijken om de school officieel te registreren . Dit zijn echter allemaal toekomst plannen.
Mambu is afgelopen week nog in een ander dorp geweest, 2 uur rijden van Monrovia , om een water pomp te plaatsen. De kinderen van het dorp waren zo blij dat ze graag hielpen met het sjouwen van de onderdelen van de pomp.
We sturen ook nog enkele foto’s mee zodat jullie alvast een idee krijgen hoe de school er uit gaan zien.
Hartelijke groeten vanuit een zonnig Monrovia.


Mambu en Anneke Quoi